Gewoon een beetje bloggen

Stel: je hebt een auto en je weet niet hoe je moet remmen. Zou je dan de weg op gaan?

Natuurlijk niet. Je zou eerst leren rijden, zorgen dat je het onder de knie hebt en vervolgens kijken of je een keer op een industrieterrein op zondagochtend voorzichtig kan oefenen.

Voor smartphones gelden andere regels. Veel mensen hebben kennelijk geen idee hoe ze met hun toestel moeten omgaan, soms met verstrekkende gevolgen. Dat geldt ook voor Marcel van Roosmalen, columnist van de intellectuele jongerenkrant NRC Next en trotse bezitter van een niet nader genoemde HTC-smartphone, naar verluidt een HTC Touch uit 2007 (!).

Hij ging op vakantie naar de Amerikaanse stad Miami, gebruikte naar eigen zeggen geen internet op zijn smartphone en kreeg toch een rekening van Vodafone wegens roaming voor duizenden euro's. Dat is natuurlijk in veel opzichten dom: ten eerste zou je je eigen smartphone moeten leren kennen voordat je hem meeneemt naar het buitenland en ten tweede staat op zowel Android als Windows Phone (beide platformen waarop HTC telefoons maakt) roaming standaard uit. Dat heeft hij kennelijk zelf aangezet.

Daarbij geeft een smartphone met Android of Windows Phone/Mobile altijd een melding prominent in beeld met de mededeling dat je gaat roamen 'en dat dat hoge kosten met zich mee kan brengen'. Van Roosmalen moet die melding hebben weggeklikt, anders had zijn telefoon niet op internet gekund. En wat heeft zijn telefoon in vredesnaam gedaan op de achtergrond, dat hij een rekening van duizenden euro's krijgt? Ter vergelijking: tijdens een beurs in de Verenigde Staten heb ik een keer een rekening bij elkaar geroamd van 500 euro. Toen had ik mijn telefoon een week lang intensief gebruikt om te twitteren, foto's te uploaden en te kijken op Google Maps waar ik nu weer was verdwaald.

De columnist is uiteraard verbaasd als hij thuis een melding krijgt dat zijn rekening hoog zal uitvallen en dat Vodafone contact met hem opneemt over zijn hoge kosten. Wat doet de intellectueel van wie de opinie kennelijk wordt gewaardeerd door NRC? Hij geeft Vodafone de schuld van dit alles. Dat mag natuurlijk: iedereen heeft primitieve reacties en 'shooting the messenger' is dan makkelijk. Hopelijk lucht dat op, kun je later weer bij zinnen komen.

Maar Van Roosmalen gaat nog een paar stappen verder: deze wannabe-Youp publiceert een woedende column over het onderwerp in zijn krant. Inclusief het noemen van namen van de betrokken medewerkers van Vodafone.

Heeft hij dan geen punt? Jawel, natuurlijk wel. Vodafone zou makkelijk een plafond voor roamingkosten kunnen instellen, zodat je nooit meer dan 60 euro betaalt. Dat gebeurt al in de Europese Unie en zou makkelijk kunnen in de rest van de wereld.

Dat het niet gebeurt, heeft in elk geval de geur van winstbejag. Ik hoop dat Vodafone dat snel aanpast. Want consumenten - hoe dom ook - zouden kunnen worden beschermd tegen hoge rekeningen. En dan kun je dat maar beter doen als provider, al is het maar om dit soort publicaties te voorkomen.

Maar de grootste fout ligt bij Van Roosmalen. Hij heeft zich in een journalistiek geacht dagblad verlaagd tot wat ik een journalistieke doodzonde vind: een persoonlijke vete uitvechten via een medium waar je voor schrijft. Van Roosmalen had het niet mogen schrijven.

Niet alleen hij is fout: NRC Next had het niet mogen publiceren en zeker niet in deze vorm met de namen van de betrokkenen bij Vodafone erin. Het 'naming and shaming' heeft verrekt veel weg van de methodes waarop GeenStijl de digitale schandpaal hanteert - een fenomeen dat in het verleden geregeld is veracht in NRC Next.

Kortom: deze column is aan alle kanten fout en Van Roosmalen gaat een ethische grens over. En zoals hij zelf inmiddels heeft ondervonden, kun je als je grenzen overgaat onverwachts een hoge rekening gepresenteerd krijgen. Ik mag hopen dat NRC Next-hoofdredacteur op zijn minst een zeer hartig woordje zal spreken met zijn columnist over deze zaak.

Het is een beetje een open deur, maar ik ben voor mijn werk - en gewoon omdat het leuk is - de hele dag in de weer met smartphones. Daarbij test ik ongelofelijk veel apps, maar veel daarvan pleur ik snel weer van telefoons af. Sommige mogen blijjven - en ik wilde even delen welke dat zoals zijn. Uiteraard laat ik apps die iedereen al kent, zoals Facebook. Nu.nl en Tweakers.net, weg uit de lijstjes.

Android

LBE Privacy Guard
Sommige apps bieden functionaliteit die standaard in het OS zou moeten zitten. LBE is een absolute must-have. Met LBE kun je beheren wat apps mogen en waartoe ze toegang hebben: gps, internet, contacten, sms'jes en meer. Zo kun je bijvoorbeeld voorkomen dat Facebook bij elke update je locatie meestuurt.
Hiervoor zijn meerdere apps, maar LBE is de enige waarbij apps niet crashen als ze bepaalde toegang niet krijgen.
Als je root hebt, kun je bovendien de Active Protection Service aanzetten: dan vraagt de app of een bepaalde toegang mag worden verleend. Dan zie je pas hoe ranzig sommige apps zijn: zo vraagt de onschuldige muziek-app Winamp vaak om toestemming tot van alles en nog wat. Ook als je de app in geen weken hebt opgestart.

Titanium Backup (root)
Nog zo'n app die iets toevoegt wat Android standaard zou kunnen doen. Apps en gegevens in apps backuppen, apps bevriezen en systeemapps deinstalleren. Een van de belangrijkste redenen om root te willen op je telefoon.


PicasaVidUp
Life is about sharing, zeggen ze bij een bekende provider. En zo is het ook. Daarom kun je in Android geschoten video's met allerlei apps delen. Behalve Googles eigen Picasa. Nadat ik bij was gekomen van het lachen om deze rare beperking, heb ik snel PicasaVidUp gedownload. Want natuurlijk wil ik video's ook op mijn Picasa kunnen zetten.

ClockSync (root)
Je kan de tijd op je Android-telefoon wel synchroniseren met je provider, maar niet standaard met de atoomklok. En dat terwijl de atoomklok wel altijd goed loopt. Een must-have dus voor elke ov-gebruiker die vaak treinen wil halen die op tijd rijden. Root-toegang geeft de mogelijkheid tot automatische synchronisatie.

Twicca
Twicca is een Twitter-app. Het kenmerkt zich door een veelheid aan features, maar de interface is opvallend simpel. Het is erop gericht om behalve tweets zo weinig mogelijk in beeld te zetten. Twicca is bovendien de snelste Twitter-app Ik heb ongeveer elke Twitter-app geprobeerd, maar Twicca staat standaard elke keer weer op mijn telefoon. Jammer dat push niet wordt ondersteund. Je kunt hem wel elke paar minuten mentions en berichten op laten halen, maar dat vergt meer van je accu.

Rainy Days
Gewoon een buienradar-app. Maar dan goed.

Uit Google Play verdwenen apps

Ik gebruik veel apps die inmiddels uit Google Play zijn verdwenen. De apk's mag ik ook niet delen, dus je moet ze zelf vinden:
- Verkeersinfo (PVC): de file-informatie van TomTom in een app zonder enige vorm van interface. Mocht niet van TomTom, is dus verdwenen.
- Fast Garfield Reader: alle Garfield-cartoons ooit gemaakt, in 1 app. Voor elke Garfield-fan dus een must have.
- BMS Sticky Memo: widgets waarmee je virtuele post-its op je homescreen kan plaatsen zijn er veel, maar deze is onovertroffen. Kwam uit op Android 1.5, is inmiddels verdwenen, maar werkt nog steeds op Android 4.0. Interface heeft wel wat rare trekjes door de hogere schermresoluties. Waarom hij is verdwenen? Geen idee.

iOS:

Mijn favoriete apps op iOS zijn eigenlijk uitsluitend jailbreak-apps:
Flashlight
Zet de led-flitser van de camera aan als zaklamp. Waarom zit dit niet standaard in iOS?

AskToCall
Ik belde geregeld mensen per ongeluk, omdat in iOS het klikken op een contactnaam gelijk leidt tot een telefoontje. Onhandig. AskToCall vraagt je of je inderdaad wil bellen.

f.lux
Het scherm vind ik veel te fel als ik zelf weinig licht aan heb. F.lux zorgt voor warmere kleuren als ik 's avonds de iPhone erbij pak.

FakeClockUp
Je kunt een iPhone niet overklokken, maar je kunt wel de schermanimaties sneller laten uitvoeren. Als je dat doet, valt het je pas op hoe traag dat normaal gebeurt.

ContactPrivacy
Als apps toegang willen tot je locatie, vraagt de app keurig toestemming. Maar je hele adresboek mag worden geupload zonder dat je iets op het scherm ziet. Dat klopt natuurlijk van geen kant. ContactPrivacy geeft je een popup, zoals bij toestemming voor het gebruik van locatiedata, maar dan voor gebruik van contactinfo.

ManualCorrect
Het is een bekend femoneen geworden: Damn You Autocorrect. Een iPhone corrigeert woorden automatisch, ook als ze niet fout zijn. ManualCorrect zorgt ervoor dat een correctie alleen wordt doorgevoerd als je erop klikt. Kan je een hoop genante situaties schelen

SBSettings
Toggles in de notificatiebalk. Dat had Apple zelf moeten bedenken. Moet ik echt dat hele Instellingen-menu in om wifi uit te zetten? Dat is wel heel 2007

---

Als je een toevoeging hebt, zet hem dan in de reacties

I proudly present: de allereerste gastcolumn op mijn tweakblog. Deze column is van beveiligingsexpert Rickey Gevers

Slechts 17 jaar is hij. En minimaal 17 dagen cel heeft hij op zijn naam staan. Dat is niet niets voor een minderjarige. Kennelijk hebben we hier te maken met een groot crimineel. Een jongen die ervoor kon zorgen dat klanten van KPN het noodnummer 112 niet meer konden bellen. Een jongen die bij de gegevens van alle KPN-klanten kon. Een jongen die mogelijk de nationale veiligheid in gevaar heeft gebracht. Een jongen die verantwoordelijk was voor de hoogste alarm fase bij KPN ooit, code ROOD.

Het was een jongen die van geen ophouden hield, hij ging maar dieper het netwerk in, dieper en dieper. Het begon met 1 server, maar uiteindelijk wist hij honderden servers te hacken. Op al deze servers had hij zichzelf de hoogste beheerrechten toegekend.
Als 17 jarige controle hebben over het bedrijf KPN, controle hebben over een groot gedeelte van Nederland. Wat een machtig gevoel moet deze jongen gehad hebben, en dat op die leeftijd.

Deze jongen dient hiervoor gestraft te worden, zo werkt onze rechtsstaat nu eenmaal. Maar als een jongen van 17 dit soort systemen binnen kan dringen, wat kan een volwassene dan? Wat kan een groep hacktivisten dan wel niet, wat kan een groep 'echte' hackers dan? Wat kan een insider? Of een natie als ... Iran?

Het is klaarblijkelijk een jongen met een passie. Hij wil hacken, meer en meer. En hij doet dat godverdomme nog goed ook! Deze 17-jarige had een paar dagen nodig om het complete netwerk naar zijn hand te zetten. Alle strikte security policies en audits van KPN ten spijt.

Je zou hem kunnen verwijten dat hij zijn hack niet heeft gemeld bij KPN. Maar wat valt er nu te winnen voor een puber om zo'n hack te melden? Het melden van een lek heeft alleen maar nadelen. Een aangifte aan je broek is niet zeldzaam, eerder aannemelijk. Je zult er geen cent mee verdienen, dat is het de bedrijven niet waard. Er is geen enkele manier om aan je vrienden te bewijzen wat je gedaan hebt, omdat bedrijven het vaak downplayen Je bent controle over de servers kwijt. Kortom, je staat weer met compleet lege handen.

Wat wel mooi is als puber: de ns1.kpn.net jouw favoriete IRC kanaal te laten joinen. Wedden dat je chat matties even twee keer slikken als deze reus van een machine het chat in het kanaal komt? Zij zullen je nu ineens met heel andere ogen bekijken. Voor een nerd is het in ieder geval een stuk stoerder dan met je opgevoerde scooter het schoolplein op te rijden.

Interessant is ook de rol van KPN. Die provider beheert cruciale systemen die zelfs een wettelijke verplichting hebben hun diensten te allen tijde uit te voeren. En zelfs die systemen weet men niet up to date te houden? Kunnen we dan niet gewoon spreken van iemand die het gehele IT-model niet snapt? Zouden ze wel eens van een penetratie test gehoord hebben? Intrusion detection? Firewalling? Of heeft KPN dat niet nodig?

Het bedrijfje DigiNotar kennen we allemaal nog wel. De club die ervoor gezorgd heeft dat de Iraanse overheid met al zijn burgers mee kon gluren. En wat zijn de consequenties? Er komt slechts een keurig rapport waaruit blijkt dat er grove nalatigheid betreffende de beveiliging is geweest. En daar laten we het dan maar weer bij. DigiNotar is failliet, maar niemand is echt aansprakelijk.

Een ding is in ieder geval zeker: in de cel leer je echte criminelen kennen, in plaats van je vriendjes in een chatkanaal. Als toefje op de taart leert onze politie je dat opscheppen niet veel goeds brengt, en dat je je truecrypt wachtwoord voortaan niet moet afgeven tenzij je je systeem met plausible deniability hebt ingericht. Gelukkig ben je bijna 18 en heb je weer snel een kans om het nu wel goed te doen.

Ik schrok me helemaal het leplazarus, toen ik gisteravond op weg naar huis na mijn avonddienst Radio 1 luisterde. "En we schakelen nu over naar [insert naam nieuwslezer] voor een ingelaste nieuwsuitzendin." Tijd? Kwart over acht, ruim vijf uur nadat het nieuws naar buiten kwam dat prins Johan Friso door een lawine was overvallen en in levensgevaar verkeerde.

Want waarvoor zijn ingelaste nieuwsuitzendingen op Radio 1? Juist, brekend nieuws dat absoluut niet kan wachten tot volgende bulletin van, in dit geval, een kwartier later. Ik concludeerde dus dat er groots nieuws aan te kondigen was - bijvoorbeeld dat Johan Friso zou zijn overleden. Of gewoon groot ander nieuws, dat kon natuurlijk ook nog. Een gifwolk die recht op Nederland afkwam, bijvoorbeeld.

Wat schetst mijn verbazing? De nieuwsuitzending is eraan gewijd dat een regeringsvliegtuig met daarin leden van het Koninklijk Huis onderweg is naar het ziekenhuis in Innsbruck. Want daar ligt Johan Friso op de intensive care, zoals er nog ten overvloede aan werd toegevoegd.

Later op de avond ben ik thuis. Vriendinlief zit The Voice Kids te kijken, vermoedelijk omdat ze het een amusant programma vindt. Plotseling wordt het reclameblok - zoals bekend het belangrijkste onderdeel van het programma - onderbroken voor een ingelaste nieuwsuitzending. Ik zie haar hevig schrikken. 'Ingelaste nieuwsuitzending, er is iets ergs gebeurd', zegt ze, terwijl ze me geschrokken aankijkt.

De nieuwsuitzending meldde dat het vliegtuig was aangekomen, zodat familieleden naar Johan Friso toe konden. Want die lag, zoals iedereen inmiddels al minstens dertig keer had gehoord, op de intensive care wegens een ski-ongeluk. Het bulletin bevatte dus geen nieuws.

Ingelaste nieuwsbulletins, you're doing it wrong.

Dergelijke bulletins worden maar zelden toegepast en is het meest vergelijkbaar met een luchtalarm vanuit de media. Als media vinden dat wij zaken snel moeten weten, dan verwacht je een bepaalde urgentie - een reden waarom het niet kan wachten op reguliere bulletins. Een ingelaste uitzending toen het nieuws naar buiten kwam is in elk geval verdedigbaar, maar na een paar uur kun je daar heus mee stoppen: er was simpelweg geen nieuws meer.

Ze zullen het ongetwijfeld niet expres hebben gedaan, maar met dit soort berichtgeving wek je als medium beregeil te zijn op dit nieuws. Ik weet wel beter, maar vanaf de buitenkant zie je alleen een dringende sensatiezucht naar kleine stukjes info over de lokale weersomstandigheden, de situatie van de sneeuw, achtergronden over lawines en de risico's van off-piste gaan.

Er lijkt ook sprake van een soort concurrentie: als het ene medium ingelaste bulletins uitzendt of 'urgent' boven aan zijn voorpagina zet, lijkt het andere medium niet te kunnen achterblijven. Daardoor krijg je een stortvloed aan verslaggeving en kun je als nieuwsconsument niet ontsnappen: alle media zeggen hetzelfde, alleen de stem, het poppetje of de layout is anders.

Ik ben serieus bang voor het 'Weeralarm'-effect; een paar jaar geleden gaf het KNMI zo vaak een weeralarm af, dat mensen het niet meer serieus namen. En terecht overigens; vaak was een waarschuwing voldoende en dat is precies wat het KNMI nu doet.

Net als het KNMI zullen media ernstig moeten nadenken waarover nieuwsbulletins moeten worden ingelast of wanneer en hoe lang nieuws breaking is. Ik ben bang dat anders iedereen straks naar de wc gaat, juist omdat er een ingelaste nieuwsuitzending is.

Want de lat voor 'breaking nieuws' ligt op deze manier ontstellend laag. Dat Friso in levensgevaar verkeert, is belangrijk nieuws; maar dat zijn familie graag in het ziekenhuis wil zijn is logisch en begrijpelijk en geen ingelaste nieuwsuitzendingen waard.

Uiteraard komen er nog jaaroverzichten op Tweakers.net, maar daarin zit geen lijstje van mijn favoriete smartphones van dit jaar. Daarom doe ik dit hier. En als bonus: de floppers van 2011 op smartphonegebied. Let's go!

Om te beginnen de floppers. Dat ze in mijn lijstje staan, heeft vaak weinig te maken met het design, het uiterlijk of de hardware. De software en steun van de fabrikant zelf maakt het echter wel tot een flop. En van gebrek aan steun vanuit de fabrikant hadden een paar veelbelovende smartphones in 2011 veel last.

Floppers:
3. Nokia N9

Mijn broek zakte haast af in de vroege ochtend, eind juni. Nokia had in Singapore op een voor ons onmogelijke tijd de N9 voor het eerst getoond en ik wist niet wat ik zag: een ontzettend mooie telefoon met een vloeiende, goed doordachte interface: gemaakt voor touchscreens en tot in de haarvaten modern. Zo kende ik Nokia helemaal niet meer.
Waar mijn broek ook vanaf zakte: de aankondiging dat Nokia geen toekomst zag in het platform MeeGo Harmattan en dat de N9 samen met ontwikkelaarstelefoon N950 de enige smartphone met MeeGo Harmatten zou blijven. Nokia had een schitterende Ferrari in elkaar gezet en hem op weg naar de dealer tegen een boom gereden. Eeuwig zonde.

2. HP Pre 3

HP is geen klein bedrijf. Sterker nog, HP heeft overal contacten met retailers en kan zijn producten in elk windstreek van de wereld in de winkels krijgen. Maar directeur Leo Apotheker, geen Nederlander trouwens, had de ballen verstand van gadgets. De HP Pre 3 kwam bijna nergens te koop, net als de TouchPad-tablet. Gevolg? WebOS werd dood verklaard door HP zelf. Apotheker werd ontslagen, maar de schade was al aangericht. WebOS is nu voor de community in de vorm van opensource. Of het ooit nog wat wordt? Denk het niet.
Jammer, want WebOS is een modern platform met moderne besturing. De wijze van multitasking, cards, leeft voort in Windows Phone en Android. Trouwens, Mathias Duarte, bedenker van veel elementen in WebOS, werkt inmiddels alweer een tijdje voor Google aan Android.

1. LG Optimus 2X Speed

Wie het hoogst inzet, kan het meeste verliezen. LG wilde Samsung achterna en groot worden op de smartphonemarkt; daar kun je immers geld verdienen. LG investeerde veel in r&d en die kwamen met drie vernieuwende telefoons: de eerste telefoon met dualcore-processor (Optimus 2X Speed), de telefoon met het felste scherm (Optimus Black) en de eerste telefoon met 3d-scherm en -content (Optimus 3D).
Je krijgt nooit een tweede kans voor een eerste indruk. LG had als eerste een telefoon met dualcore-processor op de markt, maar in de software werd de tweede core niet of nauwelijks gebruikt. Gebruikers klaagden terecht steen en been. LG is ook in verkoopcijfers afgestraft: het marktaandeel is nog altijd niet hoog en de telefoondivisie van LG schrijft nog altijd rode cijfers.

Dan de toppers. Het was nog lastig kiezen, want er waren vrij veel goede telefoons in 2011. Zoals altijd heb ik een voorliefde voor dingen die innovatief zijn, zeker als ze goed werken. Daarom heb ik - nu ik 2011 iets beter kan overzien dan in november - een andere keuze gemaakt dan een maand geleden, toen ik een dergelijk lijstje inleverde voor de Beste Product Awards, een initiatief van onze collega's bij BesteProduct.nl die daarvoor zo'n 60 telecomjournalisten polsen.

Toppers:
3. iPhone 4S

De iPhone 4S ziet er hetzelfde uit als de iPhone 4 - een enkel cosmetisch verschil daargelaten. Toch is de 4S weer een hele verbetering en behoort Apple nog altijd tot de top van de markt. De grafische prestaties van de A5-soc zijn uitstekend (goed voor gaming) en de camera doet het ook meer dan goed. De verkoopcijfers zijn nog niet bekend, maar de eerste tekenen waren positief. Natuurlijk zijn we volgend jaar weer toe aan een iPhone 5, maar de 4S is een uitstekend zoethoudertje.

2. Samsung Galaxy S II

Doe het maar eens na: er liggen honderdduizend Android-telefoons in de winkel en dan nog het meeste opvallend en het beste toestel maken. De specs zijn niet alleen goed, de SII presteert grafisch prima en is daarnaast ook nog eens bloedsnel. Niet voor niets won deze telefoon - terecht - de Gouden Steeksleutel. De Galaxy Nexus had hier trouwens ook kunnen staan, maar de camera - voor mij persoonlijk een veelgebruikte feature - verprutst het voor de nieuwe Nexus.

1. Nokia N9

Een van de floppers van 2011 is wat mij betreft ook de topper. En dat komt eigenlijk door een paar dingen: ten eerste is daar het design: de wijze waarop het scherm in de behuizing is geintegreerd, gaan we in de toekomst vaak terugzien in de telecommarkt. Het is naar mijn mening futuristisch en bloedmooi.
Het tweede element is de vernieuwende interface: daar zijn allerlei innovatieve elementen aan: zo is daar de wijze waarop je van taak kan wisselen; een openstaand programma kun je aan de kant duwen, waarna je uit een overzicht met thumbnails een nieuwe kan kiezen. Een briljant idee. De opbouw van de interface met drie hoofdschermen (notificaties, lijst met apps, lijst openstaande apps) werkt als een trein.
Deze elementen zijn voor het eerst toegepast in de N9, maar goede ideeën blijven vaak bestaan: ik vermoed dat we de komende jaren bij nieuwe features op veel platformen gaan zeggen: 'dat hebben we voor het eerst kunnen zien in de Nokia N9'.
De Galaxy S II was natuurlijk de telefoon van 2011, maar de Nokia N9 is volgens mij de telefoon van de toekomst.

Ik vond 2011 persoonlijk een erg goed telecomjaar: er was de nodige innovatie, een paar leuke verrassingen en goede telefoons. Ik hoop dat 2012 nog spetterende wordt. We zullen zien!